اومدن و رفتن من شده مثل قایم موشک بازی. واقعا شرمنده ام.حدود چهار ماه نبودم. نمی خواستم برگردم. هفته پیش وقتی کامنت های پر از مهرتونو دیدم. نتونستم طاقت بیارم. بعد از یک هفته کلنجار رفتن با خودم به این نتیجه رسیدم که برمیگردم. حالا هم که اومدم میخوام اینجا را خوشگل کنم. من هروقت خواستم اینجا رو خوشگل کنم و مشقامو خوشگل بنویسم توش ، خراب تر و نامرتب ترش کردم. چیکار کنم دیگه شلخته ام. راستی چندتا خبر هم دارم: اول اینکه ماه بعد جشن فارغ التحصیلیمه. دارم از خوشحالی میمیرم.دوم اینکه آبجی خانومم ازدواج کردن. ایشالا خوشبخت بشن.سوم اینکه دوم تیر امتحان فوق لیسانس دادم. نه اینکه نابغه هستم از دو ساعت وقت قانونی، 55 دقیقه وقت اضافه آورده بودم.سوم تیر هم تولد دوست عزیز و مهربونم هانیه نازم بود که واقعا پیشش شرمنده شدم. ایشالا که صد و بیست سال سالم و شاداب و موفق زندگی کنه. آخر هم اینکه از شنبه یعنی فردا میرم کارورزی به یکی از روستاها تا 24 روز اونجام. جای همتونو سبز.
اولین کسی که باش که میخندد، وقتی دلیلی برای خندیدن نمیبینی ، همان زمانی است که بیشترین نیاز به خندیدن است.اولین کسی باش که میبخشد، افکار منفی گذشته را برای همیشه کنار بگذار.اولین کسی باش که کاری را انجام میدهد. هرچه زودتر اقدام کنی، کترهای بیشتری میتوانی انجام دهی.اولین کسی باش که تشکر میکند، برخورد حق شناسانه زندگیت را مملو از خوشبختی میکند. اولین کسی باش که با موقعیتهای جدید و متفاوت وفق میابد. وقتی تغییرات را می پذیری، کارهایت را با علاقه بیشتری انجام میدهی.
دیگر برای داشتن زندگی بهتر منتظر ننشین، بلکه اولین کسی باش که به جلو حرکت میکند و تنها کسی باش که سبب این حرکت میشود.
